Home / Nieuws / Werkgevers eisen accijnsverlaging om niet alleen brandstofkosten te dragen

Werkgevers eisen accijnsverlaging om niet alleen brandstofkosten te dragen

Werkgeversorganisaties VNO-NCW en MKB-Nederland waarschuwen dat zij niet alleen willen opdraaien voor de hoge brandstofprijzen in Nederland. Zij vragen het kabinet om maatregelen die de benzineprijs en dieselprijs drukken. Dit speelt nu, omdat de kosten aan de pomp opnieuw oplopen en reisbudgetten onder druk staan. Bedrijven vrezen hogere loonkosten en willen duidelijkheid voor woon-werkverkeer en zakelijke kilometers.

Benzineprijs stijgt, werkgevers waarschuwen voor kosten

De prijs aan de pomp is in Nederland hoger dan in veel andere EU-landen. Dat komt door de olieprijs op de wereldmarkt, maar ook door btw en accijns. Voor ondernemers en wagenparkbeheerders lopen de vaste lasten daardoor snel op. Dat raakt ook sectoren die afhankelijk zijn van bestelwagens en servicewagens.

Werkgevers signaleren dat mobiliteitskosten sneller stijgen dan hun budgetten. Vooral bij veel kilometers per maand tikt het bedrag hard aan. Dat geldt voor vertegenwoordigers, monteurs en zorgmedewerkers die de auto nodig hebben. Zij kunnen minder makkelijk uitwijken naar het openbaar vervoer.

Door duurdere brandstof schuift onderhoud of vervanging van voertuigen soms op. Dat vergroot de druk op betrouwbaarheid en inzetbaarheid van het wagenpark. Bedrijven willen voorkomen dat hogere pompprijzen automatisch leiden tot lagere investeringen. Zij vragen daarom om voorspelbaar beleid.

Reiskostenvergoeding schiet tekort bij hoge prijzen

De onbelaste reiskostenvergoeding is het maximale bedrag per kilometer dat werkgevers fiscaal vrij kunnen vergoeden. Dat plafond groeit niet altijd mee met de werkelijke kosten per liter. Daardoor betalen werknemers of werkgevers een groter deel zelf. Vooral bij lange afstanden kan het gat voelbaar zijn.

Bedrijven melden dat het lastig is om de vergoeding structureel te verhogen. Hogere vergoedingen betekenen hogere loonkosten, zeker bij grote personeelsbestanden. Tegelijk willen werkgevers personeel niet laten opdraaien voor stijgende brandstofprijzen. De balans vinden is nu het knelpunt.

Vakbonden en cao-partijen kijken mee, omdat mobiliteit voor veel werknemers essentieel is. In cao’s worden afspraken gemaakt over vergoeding, thuiswerk en OV-alternatieven. Die afspraken lopen uiteen per sector. Dat zorgt voor verschillen in wat werknemers netto overhouden.

Werkgevers vragen kabinet om accijnsmaatregelen

VNO-NCW en MKB-Nederland pleiten voor ingrepen aan de belastingkant. Zij denken aan het uitstellen van accijnsverhogingen of het verlengen van eerdere tijdelijke verlagingen. Zo’n stap verlaagt direct de literprijs. Dat geeft ademruimte aan automobilisten en bedrijven.

Een tweede optie is het verhogen van de onbelaste reiskostenvergoeding. Daarmee kunnen werkgevers de echte kilometerkosten beter dekken. Dit is vooral relevant voor woon-werkverkeer buiten de Randstad. Veel regio’s hebben minder OV-alternatieven.

Ook brancheorganisaties als BOVAG en RAI Vereniging wijzen al langer op de concurrentiepositie. Nederland is aan de pomp relatief duur. Lagere belastingen of slimme compensatie kan dat verschil deels verkleinen. Daarmee blijft mobiliteit betaalbaar en voorspelbaar.

Accijns is een verbruiksbelasting op brandstoffen die bovenop de productprijs en btw komt.

Alternatieven: OV, thuiswerken en elektrische auto

Bedrijven zetten in op minder autokilometers via hybride werken. Een dag thuiswerken scheelt meteen in brandstofkosten. Ook stimuleren sommige werkgevers het openbaar vervoer. Een NS-Business Card of mobiliteitsbudget maakt keuzevrijheid groter.

De elektrische auto is voor een deel van het wagenpark een optie. De totale kosten hangen af van stroomprijs, laadmogelijkheden en afschrijving. Voor wie veel snelwegkilometers maakt, blijft laadinfrastructuur en laadtijd belangrijk. De actieradius is de afstand die een elektrische auto op één lading kan rijden.

Zakelijke rijders letten daarnaast op fiscale regels. De bijtelling voor elektrische auto’s loopt stapsgewijs op, wat het nettosalaris beïnvloedt. Heldere langjarige regels helpen leaserijders bij hun keuze. Werkgevers vragen daarom om stabiel fiscaal beleid.

Gevolgen voor leaserijders en wagenparken

Leasemaatschappijen rekenen hogere brandstofprijzen door in maandbedragen. Dat maakt benzine- en dieselmodellen duurder in gebruik. Plug-in hybrides kunnen helpen, mits er veel wordt geladen. Anders blijft het verbruik hoog en het voordeel beperkt.

Fleetmanagers herzien daarom hun mix van voertuigen. Waar mogelijk verschuift men naar zuinige motoren of elektrisch. Voor veel bestelauto’s is dat nog een puzzel door laadvermogen, actieradius en laadpunten. De beschikbaarheid van modellen speelt ook mee.

Voor werknemers wordt de keuze voor auto of OV meer een rekensom. Een hogere kilometervergoeding kan verschil maken. Zonder aanpassing neemt de eigen bijdrage toe. Dat kan werving en behoud van personeel lastiger maken in krappe arbeidsmarkten.

Europese context: Nederland blijft duur aan pomp

In de EU verschillen benzineprijs en dieselprijs sterk per land. Nederland zit structureel in de hogere regionen door belastingen. Dat is al jaren zo en maakt tanken over de grens aantrekkelijk in grensstreken. Voor de schatkist en de middenstand is dat ongunstig.

Op EU-niveau komen bovendien nieuwe klimaatregels aan voor wegtransport. Die kunnen op termijn effect hebben op brandstofprijzen. Werkgevers willen dat Den Haag daar nu al op voorsorteert. Tijdige keuzes voorkomen schokken voor automobilisten en bedrijven.

De kern blijft betaalbare en betrouwbare mobiliteit. Werkgevers vragen om een pakket: gerichte belastingmaatregelen, realistische vergoedingen en ondersteuning van alternatieven. Zo blijft Nederland bereikbaar voor werk en diensten. En kunnen bedrijven plannen zonder verrassingen aan de pomp.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *