Ferrari-voorzitter John Elkann heeft intern stevige kritiek geuit op Charles Leclerc en Lewis Hamilton na tegenvallende resultaten van Scuderia Ferrari. De evaluaties vonden plaats in Maranello en in de paddock na recente Grands Prix. De topman wil scherpere uitvoering en minder fouten onder druk. Toch ligt het grotere probleem bij de auto, de organisatie én de impact van het FIA-motorreglement 2026 met gevolgen voor teams en ontwikkelingskeuzes.
Elkann legt druk op duo
Elkann verwacht dat Leclerc en Hamilton het maximale uit de huidige Ferrari halen. Hij wijst op het beperken van track limits, het managen van banden en het minimaliseren van risico’s in duels. Zulke basiszaken kosten in een krap veld direct punten. Voor Ferrari telt elk detail, zeker tegen Red Bull, McLaren en Mercedes.
De interne druk past bij de cultuur van Ferrari, waar sportieve prestaties de maatstaf zijn. Hamilton brengt ervaring mee uit zijn jaren bij Mercedes, Leclerc kent de werkwijze in Maranello. De combinatie moet rust en snelheid brengen op cruciale momenten. De vraag is of dat lukt met de huidige auto en operationele processen.
Teamchef Frédéric Vasseur balanceert tussen steun en sturing. Coureurs vragen om grip en voorspelbaarheid, engineers willen tijd en data. Zonder duidelijke prioriteiten blijft het team reactie op reactie stapelen. Dan helpen zelfs topcoureurs de basisproblemen maar beperkt.
Auto mist stabiele basis
De Ferrari-bolide is competitief op één ronde, maar mist vaak consistente mechanische en aerodynamische grip in de race. Kleine wind- en temperatuurwisselingen veranderen het balansvenster. Dan neemt bandenslijtage toe en wordt het lastiger om strategisch te verdedigen of aanvallen. Dat verklaart wegvallende snelheid in stints op medium of harde banden.
Ook tractie uit langzame bochten en remstabiliteit blijven terugkerende aandachtspunten. Dit dwingt coureurs om conservatiever te rijden, wat de marge verkleint bij uitremacties en undercuts. Op circuits met veel stop-and-go verliest Ferrari zo terrein ten opzichte van McLaren en Red Bull. Op snelle lay-outs is het verschil kleiner, maar niet weg.
Updates leveren niet altijd de verwachte winst op door correlatieverschillen tussen windtunnel, simulator en baan. Zo’n mismatch vertraagt het ontwikkeltempo en maakt sprintweekenden extra lastig. Zonder betrouwbare correlatie stapelt een team fouten in set-upkeuzes. Dan wordt elk raceweekend een correctieronde in plaats van een stap vooruit.
Budgetplafond knelt ontwikkeling
Het FIA-budgetplafond beperkt het tempo en de omvang van updates. Foutieve ontwikkelrichtingen kosten dus dubbel: geld en tijd. Teams moeten vooraf keuzes maken over vloer, voorvleugel en koeling, met weinig ruimte voor back-ups. Ferrari betaalt de prijs als een pakket niet meteen werkt.
De Aero Testing Restrictions (ATR) verdelen windtunneltijd op basis van constructeursstand. Bij goede uitslagen krijgt Ferrari minder uren dan achtervolgers, wat inhaalacties bemoeilijkt. Slimme prioritering wordt daardoor belangrijker dan pure productiecapaciteit. De hiërarchie in de fabriek moet dit strak sturen.
Operationele upgrades, zoals snellere pittools en betere data-visualisatie, vallen ook onder het plafond. Die kleine winsten tellen op, maar concurreren met aerodynamica om budget. Een heldere kosten-batenafweging bepaalt of het team in de titelstrijd blijft. Dat vergt discipline van management en engineers.
Het F1-budgetplafond ligt op het moment van schrijven rond 135 miljoen dollar per jaar, exclusief salarissen van coureurs en topmanagement.
FIA-motorreglement 2026 gevolgen
In 2026 stijgt het elektrische aandeel van de krachtbron en verdwijnt de MGU-H. Teams moeten de verbrandingsmotor en MGU-K als één geheel optimaliseren. Dat vraagt andere koeling, energiebeheer en packaging. Ferrari balanceert nu al tijd en middelen tussen 2025 en 2026.
Die ontwikkelingsspagaat raakt ook de aerodynamica, omdat de auto rond de power unit wordt ontworpen. Een verkeerde keuze nu vergroot het risico op een zwakke start in 2026. Tegelijk wil Ferrari kortetermijnresultaat om punten en prijzengeld veilig te stellen. Dat spanningsveld bepaalt de toon in Maranello.
De overstap naar 100% duurzame brandstoffen sluit aan bij Europese CO₂-doelen. Het geeft Ferrari kansen voor technologische spin-off naar straatauto’s, al blijven Euro 7 en CO₂-flottieljestreng eisen. Voor het F1-team betekent dit vooral complexer energiemanagement. Coureurs moeten leren spelen met regeneratie en deploy in gevechten.
Operatie laat nog punten liggen
Strategische calls blijven kritisch, zeker in races met vroege safetycars of wisselvallig weer. Ferrari verloor dit jaar kansen door late pitbesluiten en onhandige undercut-timing. Snellere scenario-analyse en duidelijke teamradio’s kunnen dat beperken. Hier valt relatief snel winst te boeken.
Pitstops zijn verbeterd, maar niet altijd op topniveau in de drukste momenten. Een tiende per stop telt op in meerdere stints. Training en uniforme procedures helpen om fouten onder stress te voorkomen. Dat geeft coureurs vrijere tactische opties.
Track limits en kleine rijfouten kosten nog steeds onnodige tijdstraffen en plaatsen. Een conservatievere marge in kwalificatie kan raceproblemen voorkomen. Het is minder spectaculair, maar levert op zondag meer op. In een veld met kleine verschillen is dat het verschil tussen P2 en P5.
